Why gays make the best friends

Ten reasons why straight men should befriend gays. Here's a list left at the Pantip webboard. The author doesn't say if he's a guy or a girl...but judging by the last item on the list, he's probably gay.

1. He's a lively companion if you're going out.

2. He won't go after your girlfriend.

3. He will invite you out for exercise, which will improve your general shape and condition, and make you more attractive to women.

4. He will help you choose suitable women, because he can look at a woman and tell what she's like.

5. He will help you cool down when you get on edge, such as when you are in a tense encounter with other males...he will act as the middle-man, negotiating a sensible way out.

6. He will make you more interesting to women, by advising on how to improve your style and personal appearance.

7. He will make your room look more attractive, orderly and clean.

8. He will keep away closet gays who have only bad intentions.

9. He is happy to listen to your woes, whenever you want to unload.

10. When you're drunk and out to the world, he will give you pleasure. When you wake up the next day, you won't know anything happened.

Readers who left comments said the last item looked scary. One suggested an addition to the list:

11. He will look for opportunities to become more than just a friend, whenever you slip up...

Gnawing problem (2, final)

My Thai dentist was working on a patient when I dropped in, but came out when he heard my voice.

'Hello!

The dentist greeted me by name. He was wearing a mask, but I could tell he was happy to see me.

Aged in his 40s, he likes to talk about rental properties he owns in Bangkok.

I overhear these conversations while he worked on my tooth. He did not chat to me, but to his dental assistants, as he pokes about in my mouth.

'Suction..!'

Pause.

'I have found a new tenant for the place in Silom...'

Pause.

'Gauze...'

My partner boyfriend is unimpressed that I want to start seeing the dentist again.

'You are just looking for new excuses to spend money,' he said.

'Well, maybe you would like to go back to work to supplement our income?'

This did not go down well.

'Aren't you happy to spend time with me at home?' he asked sadly, as he pulled out a cigarette.

When I saw the cigarette, I knew I had touched on a sore point. Smokers like to light up when stressed.

'My boss now pays just B150 baht a day. If I go back to work, I will spend more money there than I do when I am home,' he said.

Hours later, as I travelled home on a bumpy bus after work, he sent me a text message asking me for B500, so he could cook something for us to eat.

'If you don't want to eat delicious food, then don't worry,' he said.

Since quitting full-time work two months ago, Maiyuu has stepped up his interest in cooking.

Before I left for work, I took a step back from possible confrontation.

'No one is putting pressure on you. I worry about you getting lonely at home, and falling out of touch with friends,' I said. 'Work can be fun, you know.'

The boyfriend rolled over and went back to sleep. The farang seemed happy, so why worry?

Still, I have nagging doubts - things I would like to get off my chest.

Let me put them in plain farang speak.

'Wanting to stay at home all day is not normal. Is this what you want from the rest of your life?

'Do you ever feel guilty when you watch me go out to work every day?'

'If ever I left this place, you would have no home, no job, and no money. Doesn't that worry you?'

Needless to say, I didn't ask him any of those things.

This is Thailand. Western standards do not apply. Here, I compromise and settle for second best, as it may be all I can get.

I will give Maiyuu money to cook, which is all the encouragement he needs to stay at home – if he lets me visit the dentist without complaint.

I visit the dentist in two weeks. I would like it to go smoothly. In particular, I would like to have enough money to pay the bill.

I have warned Maiyuu that I will need to pay a dental bill that day. If, come that time, Maiyuu refuses to withdraw the money I need, then I shall have to re-assess my generosity.

It probably won't happen that way, but we foreigners who like to fret and think too much can't help but worry. I hope for the best, but expect the worst.

กลัวแม่ตาย

ถ้าอยู่ดี ๆ ไปบอกคนอื่น หรือแม้แต่คนในครอบครัวว่าเรากลัวแม่ตาย คนคงจะเห็นว่าผมประสาทไปเปล่า ๆ

แต่อยู่ดี ๆ ผมก็เกิดความรู้สึกนี้ขึ้นมาอย่างฉับพลันจนรู้สึกใจหายกับความจริงที่ยังไงแม่ก็ต้องจากไปสักวัน
 
ปกติแล้ว แม่ผมอยู่ต่างจังหวัด ส่วนผมอยู่ที่กทม. แต่ว่าผมได้มีโอกาสไปอยู่กับแม่สักพัก ทำให้เกิดความรู้สึกกลัววูบขึ้นมาว่าแม่จะเป็นอะไรไป

ซึ่งความรู้สึกจริง ๆ ของผมยามปกติ คือ ผมรำคาญเวลาแม่บ่นเหมือนเดิมตั้งแต่เด็ก ผมไม่ชอบนิสัยและความเห็นและพฤติกรรมบางอย่างของแม่เหมือนเดิม

แต่สำหรับประเพณีในบ้านของผม แม่จะเป็นคนเผด็จการและจู้จี้ ไม่ชอบฟังความเห็นใคร ฟังดดูแล้วแม่ก็นิสัยไม่ดีนะเนี่ย

แต่แม่มีจิตใจที่ดีและแน่นอนว่ารักลูกจากใจ (มันแหงหละ อุตส่าห์เบ่งออกมาเอง) เพราะงั้นทำให้ข้อเสียของแม่มันดูน้อยมาก

แล้วแม่ก็คือแม่ที่ก็มีชีวิตของตัวเอง เหมือนกับผมที่วุ่นวายกับตัวเอง ผมเลยไม่ได้สนใจไรแม่หรอกปกติ
 
พอดีช่วงนี้แม่ป่วยและอาจต้องผ่าตัด ซึ่งถ้าไม่ผ่าตัดคือทรมานต่อไปจนทนไม่ไหวก็ต้องผ่าอยู่ดี

แต่ถ้าตัดสินใจผ่าตัดเลย ผลออกมาอาจเป็นอัมพาต หรือไม่หาย

หรือ หายแต่กลับมาป่วยอีก ซึ่งโอกาสกลับมาเป็นอีกค่อนข้างสูง เพราะฉะนั้นไม่ว่ายังไงผลที่ออกมาก็ไม่มีทางไหนที่ดีแบบสมบูรณ์

การผ่าตัดมันเป็นเรื่องใหญ่มากสำหรับคนหนึ่งในครอบครัว ถ้าคิดสภาพว่าแม่ผู้เป็นผู้ดูแลตัวเองและเข้มแข็ง

เกิดผ่าตัดไปแล้วตาย มันคงง่ายสุด แต่ถ้าผลออกมาคืออัมพาต หรือก็คือการตายทั้งเป็น โอ้วว.....อย่าพึ่งไปคิดดีกว่า

เอาเป็นว่าแค่ผ่าตัดแล้วนอนพักฟื้นก็ไม่รู้จะจัดสรรเวลายังไงในการไปดูแลแม่จนกวาจะหายดีเป็นเดือน ๆ
คนในครอบครัวต่างก็มีภาระหน้าที่ที่ต้องทำของตัวเอง ซึ่งสิ่งสุดท้ายที่แม่อยากทำ คือขอความช่วยเหลือจากลูก

แต่แม่อยากจะเป็นแต่ผู้ให้และไม่เป็นภาระอะไร เพราะส่วนนึงคือแม่ไม่อยากให้รบกวนให้ใครมาเฝ้าแม่
และไม่ต้องการให้คนมาเป็นกังวลกับตนเอง ขณะที่แม่กลับคิดถึงแต่คนอื่นในครอบครัว ยิ่งคิดก็ยิ่งจิตตก
 
แล้วเมื่อวานผมเกิดอาการรู้สึกวูบขึ้นมาว่าแม่แก่แล้ว เกิดแม่นอนไม่ตื่นขึ้นมาตอนเราไม่อยู่จะทำยังไงดี
เกิดแม่หยุดหายใจตอนกลางคืน ใครจะไปรู้ได้แล้วพาส่ง รพ.ทัน

คิดแล้วน่ากลัวมาก ๆ กลัวจนน้ำตาจะไหลออกมา ไม่รู้ว่านี่คือความรู้สึกที่ขี้ขลาดไปรึเปล่า

การตายมันคือสิ่งที่ต้องเกิดขึ้นในชีวิตของทกคน แต่ตอนนี้ผมกลัวอนาคตที่มันจะเกิดขึ้นจริง ๆ YY

ตกงานเพราะเลือกงาน

ผมตกงานอีกแล้ว เพราะผมลาออกมาเอง การกระทำดูโง่ แต่รู้สึกว่าตัวเองทำถูกต้องนะ

ผมต้องหางานใหม่ ผมหาจากในเวปหางาน ผมรู้สึกว่าไหน ๆ ก็ออกจากที่เก่าแล้ว

อยากเลือกที่ดีที่สุดในความรู้สึกของเรา ผมอยากสมัครงานอีกสาย ในแขนงใหม่ที่ไม่เคยทำมา

โดยที่ต้องยอมทิ้งประสบการณ์เดิม แต่แล้วไง ผมก็อดทนทำมาเพราะเงินแม้จะไม่ชอบทำ

ผมเลยอยากลองหาอะไรใหม่ ๆ แต่ว่าการหางานครั้งนี้ค่อนข้างสบาย

เพราะผมหาไม่นาน ก็ได้รับการเสนองานมา และกลายเป็นผู้เลือก

แต่อะไรมันไม่ง่ายอย่างที่อยากได้เสมอ เพราะตัวเลือกของผมมีน้อยและคุณภาพไม่ดีเหลือเกิน

บริษัทที่รับผมเข้าทำงานแต่ละที่ เป็นห้องเดียวบ้าง คนทำงานสองคนพึ่งตั้งบริษัท

อีกที่เงินเดือนน้อยไป งานแบบที่ผมไม่ชอบ

อีกที่ไกลบ้านมาก อยู่เกือบนอกเมืองไปแล้ว  อีกที่ผมกำลังชั่งใจว่าจะเอาดีมั้ยเพราะเงินน้อย แต่ค่าคอมมิชชันสูง แต่กลัวขายไม่ได้

เลือกงานชิบตู ก็เลือกไง แต่ว่าคนมันเคยทำงานมาหลายที่ในระยะสามสี่ปี ประสบการณ์มีมาก ก็เลือกมาก ข้อแม้เยอะ

อยากได้ที่ดี ๆ มีข้ออ้าง และสุดท้ายนี้ผมก็พลาดไปทุกงานที่กล่าวมา เนื่องจากการปฏิเสธของตัวผมเอง

บางทีก็อยากจะท้อ แต่ผมไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นคนท้อแท้ ผมก็มีลิมิตว่าเวลาการตกงานจะหมดเมื่อไหร่

แต่ในความเป็นจริง เราเป็นผู้ร้องของาน เราจึงไม่สามารถกำหนดอะไรได้เองว่า เราจะไม่เอาบริษัทนั้น เพราะรอบริษัทนี้

หรือพูดง่าย ๆ ถ้าผมได้รับเข้าทำงานที่ผมไม่รู้สึกว่าพอใจมาก แต่มันก็คือความเสี่ยงและท้าทายว่า มันอาจจะดีกว่าที่เราคิด

ซึ่งถ้าผมปฏิเสธงานไปแต่ละที่ เพื่อรอสิ่งที่ดีกว่า แล้วเกิดสิ่งที่ดีที่สุดที่ผมสมควรได้ ณ ตอนนี้ ผมได้ปฏิเสธมันไป ผมก็ย้อนมันกลับมาไม่ได้

และก็ไม่รู้ว่าจะมีที่อนาคตรับเราในเร็ววันรึเปล่า

ช่วงนี้เป็นช่วงที่ผมต้องชั่งใจว่าจะเริ่มทำงานซะที โดยเสี่ยงกับงานใหม่ที่รายได้หรือหน้าที่งานไม่พอใจเราที่สุด

แต่มีโอกาสที่จะพอใจได้ (มองโลกในแง่ดี)

หรือว่ารับงานไหนก็ได้ที่เค้ารับเรา เพื่อจะได้พ้นสถานภาพของคนไม่มีงานซะทีวะ!! คิดไม่ตกอีกและ

Gnawing problem (1)

I am about to start another round of visits to the dentist, in the hope of finally getting fixed a tooth after work started on it 18 months ago.

That's right...18 months. We opted for root canal treatment rather than extraction, because I like the idea of keeping my teeth.

If I was Thai, I would have told the dentist to yank the thing out, and saved myself the bother and expense.

'You can pull it out...but if I extract the one on the bottom with the hole, I should also take out its perfectly healthy mate on top,' said my dentist, a wealthy Thai-Chinese man who runs two clinics in the market where I live.

'If you take out one without the other, your mouth will cave in.'

Okay, so maybe 'cave in' is a tad dramatic. I can't remember the exact word he used. It was more than 18 months ago, after all.

Half a dozen visits would be needed, he said. In the end, he was to see me at least 10 times. At the end of most visits, he charged me.

The roots in my tooth were long, and were hard to fish out. It didn't hurt, but it was a long and drawn-out business.

'Patients come in worrying about the price, but I tell them that I charge them just a little at a time, so they won't run short,' he complained one day, after a patient called to cancel an appointment.

He was hovering over my mouth, waiting to poke and probe. I wanted to add: 'I am one of those patients worried about money, and at B1,000 a time it is still too much!'

Needless to say, my Thai partner also worries about the expense.

'Dentists and doctors here are the same. They keep calling people back, for months if necessary, so they can make more money. They prolong the treatment for no reason,'  Maiyuu grumbled

On my last visit, the dentist declared that after months of poking about in my mouth, he had decided against giving me a bridge or a cap after all.

He would fill the tooth with temporary cement instead.

'Don't chew on that side. I will get you to come back every six months to check it,' he said.

Don't chew? That's another six months without use of one side of my mouth!

I should have complained, but I didn't. Less than 12 months later, my tooth is aching again.

Yesterday I made a new appointment to see the same dentist. This time, I will insist he finishes the job.

now, see part 2